Alpe d'HuZes
,

Zadelpijn voor goede doel

Als je ouder wordt, krijg je meer oog voor het leed om je heen. Het lijkt alsof steeds meer dierbaren ziek worden en veel te vaak is de diagnose kanker. Ik denk dat iedereen wel iemand kent, die door deze vreselijke ziekte is overvallen.

Trots op Marijke

Omdat ik het streven om kanker uit te bannen vanzelfsprekend van harte ondersteun, ben ik trots op Marijke. Zij is het manusje-van-alles voor het team uit Alphen aan den Rijn dat deelneemt aan de Alpe D’HuZes. Om mijn waardering voor haar honderden uren vrijwilligerswerk te laten blijken, wilde ik haar deze editie van dit fantastische evenement verrassen.

Alpe d'HuZes

Wetende dat zij de regie altijd het liefst zelf in handen houdt, slecht tegen verrassingen kan en er vaak al heel snel lucht van krijgt als iemand haar toch probeert in het zonnetje te zetten. Daarom was ik met haar man Kees drie maanden achter de schermen bezig om dat toch voor elkaar te krijgen.

Bocht negen

Marijke trapte er zo in dat ze zelfs onze fietsen meenam, met xxx op de stickers, waar bij de andere Alphense deelnemers gewoon hun naam stond. Kees en ik startten in bocht zeven, omdat we wisten dat zij in bocht negen stond om iedereen van proviand te voorzien en aan te moedigen. Toen ze mij de berg op zag komen, viel haar mond open van verbazing. Na 21 bochten en 14 kilometer vond ik het voor die dag welletjes.

Alpe d'HuZes

De volgende dag heb ik de Alpe D’Huez beklommen met Dennis en Marco, twee jongens die dat kunstje nog vijf(!) keer zouden herhalen. Na 1 uur en 23 minuten had ik de Hema-worst die bij de finish werd uitgedeeld wel verdiend. Omdat ik behalve op een spinfiets nog nooit op een racefiets had gezeten, was ik best trots op mezelf.

Opgeven is geen optie!

Maar ik was natuurlijk nog veel trotser op alle deelnemers die onder het motto ’opgeven is geen optie!’ geld bijeen fietsten, wandelen of hardlopen voor dit goede doel. Allemaal met hun eigen verhaal over kanker, dat henzelf of naasten had getroffen. De saamhorigheid en de sfeer waren indrukwekkend. En de zadelpijn die het me opleverde, was het meer dan waard!

Alpe d'HuZes

Laten we hopen dat de medici kanker snel definitief weten te overwinnen.

1 antwoord
  1. Cash
    Cash zegt:

    Beste John,
    Wat een klasbak ben jij zeg! Dat je dit even doet? Diepe buiging! Mooi dat je er was en fijn even met je gesproken te hebben. Hartslagmeter was okay? Zeker zat je er even boven, de max, maar ja het is dan ook buitengewoon presteren op de buitencategorie. Het ga je/jullie goed. Groet, Cash.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Wil je om spam te voorkomen onderstaande som oplossen? *